\u015aw. Jan Pawe\u0142 II w swojej encyklice ECCLESIA DE EUCHARISTIA, opublikowanej w Wielki Czwartek 17 kwietnia 2003 r. napisa\u0142 nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
\u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 \u017cyje dzi\u0119ki Eucharystii. Ta prawda wyra\u017ca nie tylko codzienne do\u015bwiadczenie wiary, ale zawiera w sobie istot\u0119 tajemnicy Ko\u015bcio\u0142a. Na r\u00f3\u017cne sposoby Ko\u015bci\u00f3\u0142 do\u015bwiadcza z rado\u015bci\u0105, \u017ce nieustannie urzeczywistnia si\u0119 obietnica: \u00abA oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u00bb (Mt28, 20). Dzi\u0119ki Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, w kt\u00f3rej nast\u0119puje przeistoczenie chleba i wina w Cia\u0142o i Krew Pana, raduje si\u0119 t\u0105 obecno\u015bci\u0105 w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Od dnia Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego, w kt\u00f3rym Ko\u015bci\u00f3\u0142, Lud Nowego Przymierza, rozpocz\u0105\u0142 swoje pielgrzymowanie ku ojczy\u017anie niebieskiej, Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament niejako wyznacza rytm jego dni, wype\u0142niaj\u0105c je ufn\u0105 nadziej\u0105.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie dlatego Eucharystia, kt\u00f3ra w najwy\u017cszym stopniu jest sakramentem tajemnicy paschalnej, stanowi centrum \u017cycia eklezjalnego. Dostrzegamy to ju\u017c w pierwszych relacjach o \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a, jakie znajdujemy w Dziejach Apostolskich: \u00abTrwali oni w nauce Aposto\u0142\u00f3w i we wsp\u00f3lnocie, w \u0142amaniu chleba i w modlitwach\u00bb (2, 42). \u00ab\u0141amanie chleba\u00bb oznacza w\u0142a\u015bnie Eucharysti\u0119. Po dw\u00f3ch tysi\u0105cach lat nadal urzeczywistniamy ten pierwotny obraz Ko\u015bcio\u0142a. Gdy to czynimy podczas sprawowania Eucharystii, mamy przed oczyma duszy misterium paschalne: to, co wydarzy\u0142o si\u0119 w wiecz\u00f3r Wielkiego Czwartku, podczas Ostatniej Wieczerzy i po niej. Ustanowienie Eucharystii uprzedza\u0142o bowiem w spos\u00f3b sakramentalny wydarzenia, kt\u00f3re wkr\u00f3tce mia\u0142y nast\u0105pi\u0107, pocz\u0105wszy od konania w Getsemani. Widzimy zn\u00f3w Pana Jezusa, kt\u00f3ry wychodzi z Wieczernika, schodzi z uczniami w d\u00f3\u0142, a\u017ceby przekroczy\u0107 potok Cedron i wej\u015b\u0107 do Ogrodu Oliwnego. W Ogrodzie tym do dnia dzisiejszego zachowa\u0142y si\u0119 niekt\u00f3re bardzo stare drzewa oliwne. Mo\u017ce by\u0142y nawet \u015bwiadkami tego, co dokona\u0142o si\u0119 w ich cieniu owego wieczoru, gdy Chrystus na modlitwie do\u015bwiadcza\u0142 \u015bmiertelnej trwogi, \u00aba Jego pot by\u0142 jak g\u0119ste krople krwi, s\u0105cz\u0105ce si\u0119 na ziemi\u0119\u00bb (por. \u0141k 22, 44). Rozpoczyna\u0142o si\u0119 przelewanie krwi \u2014 tej samej Krwi, kt\u00f3r\u0105 nieco wcze\u015bniej ofiarowa\u0142 Ko\u015bcio\u0142owi jako nap\u00f3j zbawienia w sakramencie Eucharystii; ostatecznie zostanie wylana na Golgocie i stanie si\u0119 narz\u0119dziem naszego Odkupienia: \u00abChrystus, zjawiwszy si\u0119 jako arcykap\u0142an d\u00f3br przysz\u0142ych, […] nie przez krew koz\u0142\u00f3w i cielc\u00f3w, lecz przez w\u0142asn\u0105 krew wszed\u0142 raz na zawsze do Miejsca \u015awi\u0119tego i osi\u0105gn\u0105\u0142 wieczne odkupienie\u00bb (Hbr 9, 11-12).<\/p>\n\n\n\n
Pomimo, \u017ce doznaje niezmiernej trwogi, Chrystus nie ucieka przed swoj\u0105 \u00abgodzin\u0105\u00bb: \u00abI c\u00f3\u017c mam powiedzie\u0107? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Ale\u017c w\u0142a\u015bnie dlatego przyszed\u0142em na t\u0119 godzin\u0119\u00bb (J 12, 27). Pragnie, a\u017ceby uczniowie Mu towarzyszyli, a jednak do\u015bwiadcza samotno\u015bci i opuszczenia: \u00abTak, jednej godziny nie mogli\u015bcie czuwa\u0107 ze Mn\u0105? Czuwajcie i m\u00f3dlcie si\u0119, aby\u015bcie nie ulegli pokusie\u00bb (Mt 26, 40-41). Tylko Jan pozostanie pod krzy\u017cem, tu\u017c obok Maryi i pobo\u017cnych niewiast. Agonia w Ogr\u00f3jcu by\u0142a wprowadzeniem do wielkopi\u0105tkowej agonii na krzy\u017cu. Godzina \u015bwi\u0119ta, godzina odkupienia \u015bwiata. Kiedy sprawujemy Eucharysti\u0119 w Jerozolimie, w tym miejscu, gdzie by\u0142 gr\u00f3b Chrystusa, wracamy jak gdyby w spos\u00f3b namacalny do tej Jego \u00abgodziny\u00bb \u2014 godziny krzy\u017ca i uwielbienia. Do tego miejsca i do tej godziny przenosi si\u0119 duchowo ka\u017cdy kap\u0142an, kt\u00f3ry celebruje Msz\u0119 \u015bw., razem ze wsp\u00f3lnot\u0105 chrze\u015bcijan, kt\u00f3ra w niej uczestniczy.<\/p>\n\n\n\n
Ukrzy\u017cowan, umar\u0142 i pogrzebion, zst\u0105pi\u0142 do piekie\u0142, trzeciego dnia zmartwychwsta\u0142. Tym s\u0142owom wyznania wiary wt\u00f3ruj\u0105 s\u0142owa adoracji i proklamacji: Oto drzewo krzy\u017ca, na kt\u00f3rym zawis\u0142o zbawienie \u015bwiata. Przyjd\u017amy z pok\u0142onem. Takie zaproszenie Ko\u015bci\u00f3\u0142 kieruje do wszystkich w godzinach popo\u0142udniowych Wielkiego Pi\u0105tku. Podejmie znowu sw\u00f3j \u015bpiew podczas Wigilii Paschalnej, oznajmiaj\u0105c: Zmartwychwsta\u0142 Pan z grobu kt\u00f3ry za nas zawis\u0142 na krzy\u017cu.<\/p>\n\n\n\n
\u00abMysterium fidei! – Tajemnica wiary!\u00bb. Kiedy kap\u0142an wypowiada lub \u015bpiewa te s\u0142owa, obecni odpowiadaj\u0105: \u00abG\u0142osimy \u015bmier\u0107 Twoj\u0105, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyj\u015bcia w chwale\u00bb.<\/p>\n\n\n\n
Fundamentem i \u017ar\u00f3d\u0142em Ko\u015bcio\u0142a jest ca\u0142e Triduum paschalne, ale niejako zawiera si\u0119 ono, jest uprzedzone i \u00abskoncentrowane\u00bb na zawsze w darze Eucharystii. W tym darze Jezus Chrystus przekaza\u0142 Ko\u015bcio\u0142owi nieustanne uobecnianie tajemnicy paschalnej. W nim ustanowi\u0142 tajemnicz\u0105 \u00abr\u00f3wnoczesno\u015b\u0107\u00bb mi\u0119dzy tamtym Triduum i wszystkimi mijaj\u0105cymi wiekami.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b tak\u017ce zostaniemy zaproszeni do wyznania swojej wiary w fakt, \u017ce uczestniczymy w spos\u00f3b duchowy i rzeczywisty w ofierze zbawczej Jezusa. Tu i teraz.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u015aw. Jan Pawe\u0142 II w swojej encyklice ECCLESIA DE EUCHARISTIA, opublikowanej w Wielki Czwartek 17 kwietnia 2003 r. napisa\u0142 nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa. \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 \u017cyje dzi\u0119ki Eucharystii. Ta prawda wyra\u017ca nie tylko codzienne do\u015bwiadczenie wiary, ale zawiera w sobie istot\u0119 tajemnicy Ko\u015bcio\u0142a. Na r\u00f3\u017cne sposoby Ko\u015bci\u00f3\u0142 do\u015bwiadcza z rado\u015bci\u0105, \u017ce nieustannie urzeczywistnia si\u0119 obietnica: \u00abA oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u00bb (Mt28, 20). Dzi\u0119ki Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, w kt\u00f3rej nast\u0119puje przeistoczenie chleba i wina w Cia\u0142o i Krew Pana, raduje si\u0119 t\u0105 obecno\u015bci\u0105 w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Od dnia Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego, w kt\u00f3rym Ko\u015bci\u00f3\u0142, Lud Nowego Przymierza, rozpocz\u0105\u0142 swoje pielgrzymowanie ku ojczy\u017anie niebieskiej, Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament niejako wyznacza rytm jego dni, wype\u0142niaj\u0105c je ufn\u0105 nadziej\u0105. W\u0142a\u015bnie dlatego Eucharystia, kt\u00f3ra w najwy\u017cszym stopniu jest sakramentem tajemnicy paschalnej, stanowi centrum \u017cycia eklezjalnego. Dostrzegamy to ju\u017c w pierwszych relacjach o \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a, jakie znajdujemy w Dziejach Apostolskich: \u00abTrwali oni w nauce Aposto\u0142\u00f3w i we wsp\u00f3lnocie, w \u0142amaniu chleba i w modlitwach\u00bb (2, 42). \u00ab\u0141amanie chleba\u00bb oznacza w\u0142a\u015bnie Eucharysti\u0119. Po dw\u00f3ch tysi\u0105cach lat nadal urzeczywistniamy ten pierwotny obraz Ko\u015bcio\u0142a. Gdy to czynimy podczas sprawowania Eucharystii, mamy przed oczyma duszy misterium paschalne: to, co wydarzy\u0142o si\u0119 w wiecz\u00f3r Wielkiego Czwartku, podczas Ostatniej Wieczerzy i po niej. Ustanowienie Eucharystii uprzedza\u0142o bowiem w spos\u00f3b sakramentalny wydarzenia, kt\u00f3re wkr\u00f3tce mia\u0142y nast\u0105pi\u0107, pocz\u0105wszy od konania w Getsemani. Widzimy zn\u00f3w Pana Jezusa, kt\u00f3ry wychodzi z Wieczernika, schodzi z uczniami w d\u00f3\u0142, a\u017ceby przekroczy\u0107 potok Cedron i wej\u015b\u0107 do Ogrodu Oliwnego. W Ogrodzie tym do dnia dzisiejszego zachowa\u0142y si\u0119 niekt\u00f3re bardzo stare drzewa oliwne. Mo\u017ce by\u0142y nawet \u015bwiadkami tego, co dokona\u0142o si\u0119 w ich cieniu owego wieczoru, gdy Chrystus na modlitwie do\u015bwiadcza\u0142 \u015bmiertelnej trwogi, \u00aba Jego pot by\u0142 jak g\u0119ste krople krwi, s\u0105cz\u0105ce si\u0119 na ziemi\u0119\u00bb (por. \u0141k 22, 44). Rozpoczyna\u0142o si\u0119 przelewanie krwi \u2014 tej samej Krwi, kt\u00f3r\u0105 nieco wcze\u015bniej ofiarowa\u0142 Ko\u015bcio\u0142owi jako nap\u00f3j zbawienia w sakramencie Eucharystii; ostatecznie zostanie wylana na Golgocie i stanie si\u0119 narz\u0119dziem naszego Odkupienia: \u00abChrystus, zjawiwszy si\u0119 jako arcykap\u0142an d\u00f3br przysz\u0142ych, […] nie przez krew koz\u0142\u00f3w i cielc\u00f3w, lecz przez w\u0142asn\u0105 krew wszed\u0142 raz na zawsze do Miejsca \u015awi\u0119tego i osi\u0105gn\u0105\u0142 wieczne odkupienie\u00bb (Hbr 9, 11-12). Pomimo, \u017ce doznaje niezmiernej trwogi, Chrystus nie ucieka przed swoj\u0105 \u00abgodzin\u0105\u00bb: \u00abI c\u00f3\u017c mam powiedzie\u0107? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Ale\u017c w\u0142a\u015bnie dlatego przyszed\u0142em na t\u0119 godzin\u0119\u00bb (J 12, 27). Pragnie, a\u017ceby uczniowie Mu towarzyszyli, a jednak do\u015bwiadcza samotno\u015bci i opuszczenia: \u00abTak, jednej godziny nie mogli\u015bcie czuwa\u0107 ze Mn\u0105? Czuwajcie i m\u00f3dlcie si\u0119, aby\u015bcie nie ulegli pokusie\u00bb (Mt 26, 40-41). Tylko Jan pozostanie pod krzy\u017cem, tu\u017c obok Maryi i pobo\u017cnych niewiast. Agonia w Ogr\u00f3jcu by\u0142a wprowadzeniem do wielkopi\u0105tkowej agonii na krzy\u017cu. Godzina \u015bwi\u0119ta, godzina odkupienia \u015bwiata. Kiedy sprawujemy Eucharysti\u0119 w Jerozolimie, w tym miejscu, gdzie by\u0142 gr\u00f3b Chrystusa, wracamy jak gdyby w spos\u00f3b namacalny do tej Jego \u00abgodziny\u00bb \u2014 godziny krzy\u017ca i uwielbienia. Do tego miejsca i do tej godziny przenosi si\u0119 duchowo ka\u017cdy kap\u0142an, kt\u00f3ry celebruje Msz\u0119 \u015bw., razem ze wsp\u00f3lnot\u0105 chrze\u015bcijan, kt\u00f3ra w niej uczestniczy. Ukrzy\u017cowan, umar\u0142 i pogrzebion, zst\u0105pi\u0142 do piekie\u0142, trzeciego dnia zmartwychwsta\u0142. Tym s\u0142owom wyznania wiary wt\u00f3ruj\u0105 s\u0142owa adoracji i proklamacji: Oto drzewo krzy\u017ca, na kt\u00f3rym zawis\u0142o zbawienie \u015bwiata. Przyjd\u017amy z pok\u0142onem. Takie zaproszenie Ko\u015bci\u00f3\u0142 kieruje do wszystkich w godzinach popo\u0142udniowych Wielkiego Pi\u0105tku. Podejmie znowu sw\u00f3j \u015bpiew podczas Wigilii Paschalnej, oznajmiaj\u0105c: Zmartwychwsta\u0142 Pan z grobu kt\u00f3ry za nas zawis\u0142 na krzy\u017cu. \u00abMysterium fidei! – Tajemnica wiary!\u00bb. Kiedy kap\u0142an wypowiada lub \u015bpiewa te s\u0142owa, obecni odpowiadaj\u0105: \u00abG\u0142osimy \u015bmier\u0107 Twoj\u0105, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyj\u015bcia w chwale\u00bb. Fundamentem i \u017ar\u00f3d\u0142em Ko\u015bcio\u0142a jest ca\u0142e Triduum paschalne, ale niejako zawiera si\u0119 ono, jest uprzedzone i \u00abskoncentrowane\u00bb na zawsze w darze Eucharystii. W tym darze Jezus Chrystus przekaza\u0142 Ko\u015bcio\u0142owi nieustanne uobecnianie tajemnicy paschalnej. W nim ustanowi\u0142 tajemnicz\u0105 \u00abr\u00f3wnoczesno\u015b\u0107\u00bb mi\u0119dzy tamtym Triduum i wszystkimi mijaj\u0105cymi wiekami.\u201d Dzi\u015b tak\u017ce zostaniemy zaproszeni do wyznania swojej wiary w fakt, \u017ce uczestniczymy w spos\u00f3b duchowy i rzeczywisty w ofierze zbawczej Jezusa. Tu i teraz.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-306","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-katechezy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/306","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=306"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/306\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":307,"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/306\/revisions\/307"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=306"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=306"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/parafia-legajny.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=306"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}